{"id":3081,"date":"2023-07-06T05:12:58","date_gmt":"2023-07-06T03:12:58","guid":{"rendered":"https:\/\/micronauta.com\/DOLORS\/?p=3081"},"modified":"2023-07-06T07:02:32","modified_gmt":"2023-07-06T05:02:32","slug":"los-vacios-del-ser-no-se-llenan-con-el-tener","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/micronauta.com\/DOLORS\/2023\/07\/06\/los-vacios-del-ser-no-se-llenan-con-el-tener\/","title":{"rendered":"Los vacios del \u00abSer\u00bb no se llenan con el tener"},"content":{"rendered":"\n<p>Mirar siempre <strong>el lado bueno de las cosas<\/strong> . . . <\/p>\n\n\n\n<p>Hace unos d\u00edas, estaba escuchando una conferencia del gran Dr Mario Alonso Puig, ya que desde tiempo atr\u00e1s lo estoy seguiendo, y puedo decir que ha encontrado la manera de acercarnos a una visi\u00f3n y comprensi\u00f3n muy pr\u00e1ctica sobre temas que explicados por otras personas, podr\u00edan parecer sacados (a mi parecer) de las mal llamadas pseudociencias. El carisma de este m\u00e9dico proporciona credibilidad y mucho conocimiento sobre el potencial humano, tanto emocional como en el \u00e1mbito de la salud f\u00edsica. Os animo a escuchar sus conferencias o leer alguno de sus libros. En relaci\u00f3n con la cita que os presento hoy, cuando la escuch\u00e9 me llev\u00f3 a una larga reflexi\u00f3n. <strong><a href=\"https:\/\/youtu.be\/GDTAV7ICkAo\">Los vac\u00edos del SER no se llenan con el tener<\/a> (18).<\/strong> <strong>El vac\u00edo del Ser deviene cuando nos damos cuenta de que teni\u00e9ndolo todo, casa, trabajo, fam\u00edlia, amigos. . . . no nos sentimos satisfechos, y es que nos creemos que lo que nos va a dar la felicidad y el bienestar est\u00e1 fuera, en las personas, en las situaciones. . . . a lo mejor si, pero siempre ser\u00e1 algo muy puntual y perecedero. Esa sensaci\u00f3n de vac\u00edo es porque no hemos intimado con nosotros mismos, cuando no nos hemos dado permiso para conocernos, cuando no hemos buceado en nuestra grandeza y, ese vac\u00edo nos conduce a no llevar una vida consecuente<\/strong>. Pensamos una cosa, decimos otra y sentimos otra. No decimos lo que pensamos y lo que sentimos. <strong>El ser humano est\u00e1 lleno de contradicciones<\/strong>. Se contradice continuamente. S\u00f3lo tenemos que parar un minuto y pensarlo. Al cabo del d\u00eda, <strong>cu\u00e1ntas veces no he sido coherente conmigo mismo\/a<\/strong>?<\/p>\n\n\n\n<p><strong>No aceptamos nuestras debilidades, que las tenemos, aceptar desde la comprensi\u00f3n, no desde la resignaci\u00f3n.<\/strong> Y es que cuando uno se acepta, se siente libre! ya no tiene m\u00e1scaras, ya no hay miedos mosrar eso que no queremos que salga de nosotros, ya no se oculta nada; todo lo que se muestra es genuino y verdadero.<\/p>\n\n\n\n<p>Sabemos que cada uno tiene su historia y esto ha generado limitaciones, frustraciones y una lista infinita de insatisfacci\u00f3n. Uno le puede poner el mejor disfraz a la inseguridad personal, pero gran parte de la sociedad actual te mide y valora por el tener. Nosotros mismos nos auto valoramos de este modo, subimos o bajamos el valor personal dependiendo de como pongamos el list\u00f3n. Tener posesiones, tener intelecto, titulaciones, buen f\u00edsico, tener una buena posici\u00f3n, estatus, reconocimiento, modelo de coche, propiedades, pa\u00edses visitados, likes, seguidores\u2026etc. <strong>Pero llegada la hora de partir de este mundo lo que m\u00e1s dolor genera en el humano es saber que nada de eso fue imprescindible para una vida feliz y plena.<\/strong> Muchas veces incluso recapitulamos para darnos cuenta del tiempo que perdimos corriendo detr\u00e1s de esa zanahoria como conejos bien entrenados para ser vistos por los dem\u00e1s. Y durante parte de esa misma vida aprovechamos cualquier ocasi\u00f3n para llenar de lo que sea nuestro vac\u00edo existencial, comida basura, alcohol, drogas, sexo, redes sociales\u2026lo que se nos ocurra que puede hacer m\u00e1s soportable la vacuidad de nuestra rutina. Atr\u00e9vete a Ser, encu\u00e9ntrate entre todo lo que tienes y haces. M\u00edrate a los ojos y escuchate, date lo que realmente te nutre. Vive como quieras, no eres eterno \u2026ni t\u00fa, ni nadie. Y la vida solo te pide que la vivas, que la goces, que la sufras tambi\u00e9n, claro! es inevitable. Puedes tener todo lo que quieras, es maravilloso vivir c\u00f3modamente, conseguir logros personales. Pero disfr\u00fatalo, \u00e1malo, saborealo\u2026\u00bb<strong>S\u00c9<\/strong>\u00bb con may\u00fasculas <strong>todo lo que tienes y haces<\/strong>, \u00ab<strong>S\u00c9<\/strong>\u00bb <strong>lo que vibra t\u00fa Alma<\/strong> y en ese vivir siendo los vac\u00edos no tendr\u00e1n cabida y podr\u00e1s ser libre en cualquier circunstancia. Y si en alg\u00fan momento llegan las insatisfacciones, aqui\u00e9tate el tiempo que necesites para valorar la situaci\u00f3n y qu\u00e9 poder tiene para contigo. No \u00abseas\u00bb o \u00abtengas\u00bb solo para los dem\u00e1s, <strong>respetate, empoderate y actua<\/strong>! No te llenes de cosas para estar distra\u00eddo o separado de ti mismo, para mostrar una imagen que algun dia idealizaste\u2026y que cuando quieras recuperar tu verdad no sepas ni quien eres; es posible, te lo aseguro: <strong>Cuando te descubres verdaderamente y compartes de coraz\u00f3n la vida se embellece y te nutres<\/strong>, porque <strong>cuando das lo mejor de ti en todo, la vida te da mucho m\u00e1s<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Reflexi\u00f3n y Meditaci\u00f3n de Hoy<\/strong>:<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Assumir la responsabilitat<\/strong> d&#8217;<strong>Assumpci\u00f3 Salat i Bertran<\/strong> <strong>(23)<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Degut a una manera de pensar lineal en qu\u00e8 la majoria de nosaltres hem estat educats i a la vegada hi tenim la ment habituada, la nostra ment argumenta moltes vegades: \u00abMira el que aquesta persona o aquella situaci\u00f3 ha causat a la meva vida.\u00bb<\/p>\n\n\n\n<p>I a la vegada volem que altres persones que estan al nostre voltant pensin o creguin que aix\u00f2 es aix\u00ed i \u00e9s veritat.<\/p>\n\n\n\n<p>Per\u00f2 \u00e9s aix\u00f2 cert?<\/p>\n\n\n\n<p>Si aprenem a pensar i veure la vida des de una perspectiva m\u00e9s s\u00e0via, la nostra ment comen\u00e7a a raonar d\u2019una altra manera: utilitzem un altre llenguatge mental que diu: \u201c Estic disposat a assumir la responsabilitat de les experi\u00e8ncies que em presenta la vida com quelcom que t\u00e9 a veure amb mi, com a una oportunitat o repte per a la meva millora i desenvolupament, a la vegada que tamb\u00e9 estic disposat a assumir la responsabilitat del tipus de reacci\u00f3 que tingui enfront aquestes experi\u00e8ncies o persones.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Estic disposat a assumir la responsabilitat!!!<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Si ens sentim malament davant dels fets, entenem que qui causa aquest malestar no s\u00f3n les persones o situacions externes sin\u00f3 jo mateix. A la vegada, entenem tamb\u00e9 que si es presenten determinats fets o situacions a les nostres vides tenen a veure amb nosaltres, amb les nostres necessitats d\u2019aprenentatge i desenvolupament de consci\u00e8ncia.<\/p>\n\n\n\n<p>Deixem de veure i de pensar en culpables i deixem de veure i pensar en desgr\u00e0cies. El mapa mental canvia i el nostre pensament passa a:<br>\u201cEncara no s\u00e9 com fer-ho, com fer-ho per tal que aquesta persona o aquella situaci\u00f3 externa no em descentri, ni em tregui de la meva pau.\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>Llavors \u00e9s quan veiem clar que tenim davant un cam\u00ed per transitar, un cam\u00ed que suposar\u00e0 cr\u00e9ixer en saviesa, aprenent de l\u2019escola de la vida.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Reflexi\u00f3n y Meditaci\u00f3n para este Post:<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p><strong><a href=\"https:\/\/youtu.be\/W7hxkYTrUaY\">Asumir las riendas de mi vida<\/a><\/strong> con<strong><em>&nbsp;<\/em><\/strong>Guillermo Sim\u00f3<strong><em> <\/em>(22)<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>La queja, el buscar culpables, el victimismo. . . son s\u00edntomas de no tomar las riendas de la vida . . . <\/p>\n\n\n\n<p><strong>Matinal: <\/strong><a href=\"https:\/\/youtu.be\/YdVInaSz2uA\"><strong>El auriga: Coger las riendas de tu mente<\/strong><\/a> con E Santos <strong>(21)<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p><strong><a href=\"https:\/\/youtu.be\/TOOtIq_RQik\">Suelta la culpabilidad, asume tu responsabilidad<\/a><\/strong> con Enrique Sim\u00f3 <strong>(18)<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p><strong>La culpabilidad no existe, m\u00e1s bien es algo cultural<\/strong> que hemos adquirido sobretodo por la religi\u00f3n que nos han inculcado de peque\u00f1os. Cuando no hay humildad, <strong>cuando el ego est\u00e1 fuerte, utilizamos la culpabilidad hacia fuera<\/strong>. Todos hemos oido en alguna ocasi\u00f3n: Estoy as\u00ed por tu culpa\u00bb o \u00abEstoy enfadado por tu culpa\u00bb. Esto es simplemente, que <strong>ponemos fuera la raz\u00f3n de las cosas que nos pasan dentro<\/strong>. <strong>C\u00f3mo liberarnos d todo esto?<\/strong> <strong>C\u00f3mo asumir la responsabilidad y soltar esa culpabilidad q me da tanto sufrimiento y pesar?<\/strong> Cuando te das cuenta de que te est\u00e1n imponiendo algo o que has cometido un error, me pregunto en ese momento: <strong>Qu\u00e9 es lo que puedo hacer en esta situaci\u00f3n? Para qu\u00e9<\/strong> <strong>me ha venido, qu\u00e9 me ha venido a ense\u00f1ar?<\/strong> En ese momento, me pongo como protagonista, si yo asumo ese sentimiento de malestar y me culpo, me pongo en posici\u00f3n de v\u00edctima, y ah\u00ed es muy dif\u00edcil salir, porque para ello hay que reconocer y aceptar. <strong>C\u00f3mo puedo asumir la valent\u00eda de ser responsable en lo aqu\u00ed est\u00e1 ocurriendo y asumir lo que tenga que asumir<\/strong>. . .<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp;<\/p>\n ","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Mirar siempre el lado bueno de las cosas . . . Hace unos d\u00edas, estaba escuchando una conferencia del gran Dr Mario Alonso Puig, ya que desde tiempo atr\u00e1s lo estoy seguiendo, y puedo decir que ha encontrado la manera&#8230;<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[25,9,35,7],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/micronauta.com\/DOLORS\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3081"}],"collection":[{"href":"https:\/\/micronauta.com\/DOLORS\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/micronauta.com\/DOLORS\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/micronauta.com\/DOLORS\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/micronauta.com\/DOLORS\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3081"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/micronauta.com\/DOLORS\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3081\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11884,"href":"https:\/\/micronauta.com\/DOLORS\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3081\/revisions\/11884"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/micronauta.com\/DOLORS\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3081"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/micronauta.com\/DOLORS\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3081"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/micronauta.com\/DOLORS\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3081"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}